گله گزاری

- بعد از مدتها بهش زنگ زدم، دوستمو میگم، تا گوشیو برداشته قبل از هر چیز میگه چه عجب یادی از ما کردی، کم پیدایی. حالشو میپرسم، میگم دلم برات تنگ شده بود گفتم زنگ بزنم، میگه آره دیگه یادی از ما نمیکنی.
- بعد از مدتها زنگ زده، دوستمو میگم، حال و احوال کردم باهاش، میگه آره دیگه تو که ی حالی از ما نمیپرسی گفتم زنگ بزنم حالتو بپرسم، ازش تشکر کردم و ی کم باهاش گپ زدم، بعد از کلی گله گزاری کاشف به عمل اومد که فلان جا فلان کارو داره یاد من افتاده، اوکی، کارش انجام شد.
- بهش پیام دادم، دوستمو میگم، دو ورز بعد جواب داده خوبم، از فلان روز تا الان ال شدم بل شدم، سرم شلوغه، گیر افتادم، دنبال بدبختیه ام، ی ایموجیه قلب و بوس براش میفرستم، میگم اشکالی نداره خداروشکر که خوبی، فقط میخواستم حالتو بپرسم، مراقب خودت باش.
- بهم پیام داده، همون دوست بالاییو میگم، دیر جواب دادم، بعد شاکی شده کجایی؟ حتما کار دارم که پیام میدم دیگه؟ نیستی؟ سراغی از ما نمیگیری؟
بعد از این اتفاقها به این فکر میکردم، همیشه یاد گرفتیم فقط از هم گله کنیم، یاد نگرفتیم اگه آدمی برامون با ارزشه خودمون پیش قدم بشیم و سراغی ازش بگیریم و اگه دلمون برای اون آدمه تنگ میشه منتظرش نمونیم، بهش زنگ بزنیم و به جای اینکه ازش گله کنیم که چرا پیدات نیست، بهش بگیم دلم برات تنگ شده بود، گفتم زنگ بزنم باهات حرف بزنم و یا اگه ی آدمی بعد از هرگز اومد سروقتمون حتی اگر کارش پیشمون گیره که اومده سراغمون، ازش گله نکنیم، همین اندازه هم که  یادمون افتاده باز هم خیلی خوبه یعنی ی گوشه ای از ذهنش بهمون فکر میکرده، نزنیم توی ذوقش.
و جالبتر اینکه وقتی با آدما مثل خودشون رفتار می کنی براشون عجیبه و ناراحت میشن. عزیز دل وقتی خودت پیاماتو دو روز دو روز چک نمیکنی چه توقعی داری آدمای دیگه اینکارو انجام ندن. 
همه ی ایناهارو گفتم که بگم من آدمه گله کردن از کسی نیستم، دلم برای هر کسی تنگ بشه و یا دوست داشته باشم صداشو بشنوم یا ببینمش خودم پیش قدم میشم اصلا هم برای من کسر شان نیست، هر کسی هم هر زمانی یادم من بیفته خوشحال میشم  و ازش استقبال میکنم (مگر اینکه اصلا ازش خوشم نیاد که کلا جوابشو نمیدم) به هر حال اگر قراره از من گله کنید لطفا لطفا با من تماس نگیرید و پیام ندید، اینجوری بیشتر دوستتون دارم و برای من با ارزشترید.